زندگی ماهیت انبار شوندگی دارد.هر اتفاقی به اتفاق دیگر افزوده می شود، مثل قطره های آب که صخره های سنگی را می فرساید.

سالها و شايد قرنها تلاش در فراموشي هيچ حاصلي نداشت، خاطرات خوبي كه نتيجه اي تلخ دارند مثل قهوه اي تلخ ، كه حتي از تلخي آنهم لذت مي بريم. و حتي يك شكلات خيلي شيرين هم طعم تلخ آن را محو نخواهد كرد. و من اين طعم تلخ را شيفته ام.

خلاصه کلام

شاید این نکته رعب انگیز باشد اما واقعیت این است که هیچ ثباتی در کار نیست یا باید به جلو پیش برویم یا بلغزیم وپایین بیفتیم.