خاطرات یک دختر ايرانی

dokhtar-e-iran — Mon, 02 Mar 2009 10:57:18 GMT

71- برگ آخر

dokhtar-e-iran — Sat, 28 Feb 2009 10:46:18 GMT

خيلي حرفها دارم براي گفتن ، اما اينجا نميشه، اين دفتر كوچيك شده!! تمام گذشته لگدمال شده ، ياد مهسا به خير ، هميشه ميگفت اين حرفها را الان دارم بهت ميزنم ، ميدونم ميدوني، اما به وقتش بهم ياد آوري كن. يادم بنداز كه من هم آدمم.

حالا حكايت ، حكايت منه. بايد يادم بيافته آدمم ، مجموعه اي از خوبي ها و بدي ها.

تمام تعطيلات داشتم به تك تك جملاتت فكر ميكردم، اين كه من چي بودم و با خودم چيكار كردم.

گفته بودم من از قضاوت كردن بيزارم ، اما ديدن درون واقعي و اينكه براي چي تمام گذشته ات رو دونه به دونه به آينده گره زدي ، بحث ديگه اي. نمي خوام بگم من خوبم يا بد . يا حتي به آدمهاي بدي بر خوردم. فقط ميخوام بگم تمام مدت؛ گذشته ام روبروم بوده بدون كوچكترين استفاده اي.

الان ديگه نمي خوام ادامه بدم

تمام حرفهاي من و تو زده شد و الان من موندم و خودم

ميخوام براي خودم زندگي كنم، عاشق بشم، معشوق بشم . عاشقي كنم . ميخوام روياهام رو دوباره بنويسم.

راستي چرا تصميم گرفته بودم ليدر تورهاي داخلي بشم؟ چرا بايد همه آدمها رو دوست داشته باشم؟

در يك كلام :

ميخوام تغيير كنم

پس ديگه اينجا نمي نويسم. اينجا مربوط به گذشته بود. خوب يا بد مهم نيست. گذشته تموم شده من ميخوام آينده ام رو خودم بسازم

صفحه آخر اين دفتر را با آرزوي شاد زندگي كردن تك تك آدمهاي اين كره خاكي به پايان ميرسونم. شايد دفتر ديگه اي باز كردم، اما قصد ندارم ورق ديگه اي به اين دفتر اضافه كنم.

با درود و بدرود

70

dokhtar-e-iran — Thu, 19 Feb 2009 06:44:18 GMT

فکر کنم بالاخره به دنیای زنده گان برگشتم، نه اینکه تا الان مرده باشم. اما زنده نبودم

چون دختر خوبی هستم ، تمام روزهای امتحان را با وسیله نقلیه عمومی رفتم و چه لذتی داشت با آدمها بودن. دلم برای اتوبوس سواری تنگ شده بود. چقدر لذت داره با بغل دستی ناشناست حرف بزنی، به راهی غیر از روبرو نگاه کنی و وقتی دلت پرکشید برای خیس شدن زیر بارون پیاده بشی و با باران دونفره قدم بزنید. اون تو رو خیس کنه و تو اونو لمس.
میخواستم برای برگشتم به دنیای زنده گان، خودمو تحویل بگیرم. رفتم تو یک جواهر فروشی و کاملا دخترانه رفتار کردم ، یک تو گردنی زمرد قیمت کرد (ناقابل 7500000 تومان) بعد رفتم برای خودم یه جا مدادی 500 تومانی خریدم . (این حس دختر بودن را دوست دارم)
مینویسم تا یادم بمونه : یاد گرفتم برای هر انسانی همان اندازه که طلب میکند ، ارزش قائل باشم نه بیشتر. وقتی انسانی دوست داره توهین بشنود و تو دوست نداری توهین کنی ..... کاری نداره طردش کنی. یاد گرفتم حرفهام و برای خودم نگه دارم ، هیچ محرمی در این دنیا وجود نداره پس بهتره برای خودت زندگی کنی.
مینویسم تا یادم بره : متنفرم از تو ؛ از توئی که به علت حس خود کم بینی میخوای دیگران را با لودگی به لجن بکشی . متنفرم از تو؛ از توئی که برای پنهان کردن خودت دیگران را عریان به تصویر میکشی. متنفرم از تو؛ از توئی که ادعای روشنفکری داری اما پوسته روشنفکریت نازکتر از شبنم صبحگاهی است. از شما متنفرم.
شنیدم میگفت : آینه ماشین را برای این نساخته اند که به عقب رانندگی کنی .

69

dokhtar-e-iran — Sat, 07 Feb 2009 17:43:18 GMT

همه چیز که امتحان نیست ، این دختر سرش شلوغه ، یک خورده تقصیر خودشه ، یک کوچولو تقصیر اطرافیان . اصلا چه دلیلی داره دنبال مقصر بگردیم؟!! چرا ما بخودمون اجازه میدم در مورد دیگران قضاوت کنیم؟ کدوم قانون خاکی یا خدائی این حق را به ما داده؟ یادمه چند وقت پیش تو دوره مدیتیشن به ما روزه قضاوت دادن ؛ وقتی داشت میگفت روزه قضاوت یعنی چی؟ واقعا به نظرم مسخره میومد، اما وقتی روز اول تموم شد و به یادداشتهام نگاه کردم تو یک روز درحقیقت در زمانی حدود 10 ساعت من 8 تا قضاوت داشتم ، برام جای تعجب داشت . امروز خوشحالم که این تعداد بعد از یکسال تمرین به حداقل رسیده ، شاید هفته ها بگذره و نمره منفی نگیرم . اما دلم میگیره از آدمهای که بخودشون اجازه میدن فقط بخاطر اینکه من مثل اونها نیستم وصله های به ادم بدوزن که فقط میتونی بهشون بخندی

نمی خواستم در مورد این دردها اینجا بنویسم ، پس حالا که نوشتم بزارین این رو هم بهش اضافه کنم که من از دست کسی ناراحت نیستم ، حالا اگر فکر می کنی با تمام خوبی هات نمی تونی من و امثال من و درک کنی ، این را بدون که من درکت می کنم و برام قابل احترامی

میخواهم حراجی راه بندازم. تصمیم دارم در درونم فنگ شوئی اجرا کنم و اضافه ها را به حراج بگذارم.

پس

اقلام زیر به نازلترین قیمت به فروش میرسد.

پستی و بلندی زندگی با تمام شادی ها و غم هاش (اما بگم غمهاش هم به شیرینی عسلند)
تجربه های احمقانه 30 سال ( این دیگه واقعا مفت محسوب میشه ، عذابهاش رو من کشیدم نگران نباشید)
آرزوهای محال ( سردار حکومت هخامنشی شدن ، زندگی چون رابینسون کروز در طبیعت بکر ، صلح جهانی و ....) به میزان کافی
لجبازی تا حد از بین بردن خودم (اینم خوبه باور کنین)
یک حس که هر چی فکر کردم نتونستم اسمی براش پیدا کنم ، دوستی میگفت خجالته اما من میگم حماقته. داستان اینه که وقتی آدمی بتونه عصبانیم کنه لال میشم . وقتی میگم لال یعنی یک انسان لال که فقط تصویر داره درمورد صدا مشکل از فرستنده است به گیرنده های خود دست نزنید.

این همه خوبی یکجا هم درصورت تمایل به فروش میرسد

68

dokhtar-e-iran — Mon, 19 Jan 2009 17:35:18 GMT

از یک سفر آغاز شد ، مهشید میگه معجزه زندگیم بوده و من ایمان دارم که نشونه ای بوده برای تولدی دوباره. خیلی وقتها تو این وبلاگ در موردش نوشته ام اما اینبار خودم را متعهد میدونم که بنویسم این شهود از من نیست.

نوشین دوستی که برای من زندگی را معنی کرد.

روزی که تو اوج نا امیدی از نداشته ها و تجربه های تلخم ناله میکردم و داستان خودکشی های دوست نزدیکم و خیلی از آدمهای نزدیک اطرافم در برابر نوشین از ته دل اشک میریختم و از ترسهای زندگیم میگفتم. گفت :

تمام آدمهای این کره خاکی از ازل تا ابد مثل تکه های پازلی هستند که با تمام کوچکی اگر هرکدوم از اونها نباشند هیچ وقت این پازل کامل نمیشه

این جمله با تمام سادگی آرامشی بزرگ برای من به ارمغان آورد .

اواسط دی ماه دختر باران پازل زیبائی خریده بود داشت تعریف میکرد که در عرض 2 روز پازل رو کامل کرده ، وقتی تکه های پازل را پیدا میکرده و سرجای خودشون میزاشته به این نتیجه میرسه که : هر کدوم از این تکه ها چندین جای مختلف را امتحان می کنند تا در نهایت به جایگاه اصلی خود برسند و تا رسیدن به آن آرامشی ندارند.

این داستان پازل برای من و دوستان به یک بازی تبدیل شده ، اینبار که خواستیم پازلی را کامل کنید به تکه های آن دقت بیشتری داشته باشیم

بعضی از تکه ها آرام و با اولین حرکت در جای خود می نشیند ولی بعضی هر بار که دست دراز میکنید تا تکه ای را بردارید با شیطنت خود را کاندید میکنند ، این جاه طلبی و شیطنت باعث میشه قسمتهای مختلفی را امتحان کنند تا به اصل خود برسند اما وقتی به آرامش میرسند گوشه های خراب و شاید گاهی قسمتی از تصویر روی آنها هم کنده شده باشد.

67

dokhtar-e-iran — Wed, 14 Jan 2009 07:57:18 GMT

چند وقت پيش آلوچه پستي درمورد گياه خواري گذاشته بود ، كه لازم ديدم يك سري چيزها هم من بهش اضافه كنم . سالها پيش (حدود 1373) يك دوره آموزشي براي برنامه ريزي سيستمهاي عصبي ميرفتم كه قرار بود اونجا ياد بگيريم چطوري انرژي هاي انساني را سيستماتيك و كنترل شده بكار ببريم ، كلي راه حل و روش داشت كه يكي از اونها رژيم غذائي بود. بطور مثال استفاده از آدامس ممنوع بود.

يكي از مباحث جالب كه من واقعا از اون لذت ميبردم ، قانون جذب بود .

قطبهاي آهن ربا درصورت غير هم نام بودن همديگر را جذب مي كنند ، انسان بطور نرمال ميلي به خوردن گوشت انسان ندارد. از اينجا نتيجه ميگرفت كه گوشت قرمز بيشترين شباهت را با بدن آدمي دارد و هر چه از گوشت قرمز به سمت گوشت پرندگان و ماهي پيش رويم بدليل افزايش تفاوتها با فيزيك آدمي براي انسان لذت بخشتر خواهد بود . حالا گياه كه از يك رسته جدا از موجودات زنده (مهره دار و بي مهره) قرار دارد بيشترين تفاوت و بيشترين جذابيت را براي وجود خاكي انسان دارد.

اين رژيم غذائي اولين آشنائي من با گياه خواري بود ، قبل از اين جريانات هيچ وقت علاقه اي به گوشت قرمز (انواع كبابها و خورشتها) نداشتم . بعد از اتمام اين دوره هروقت نياز داشتم كه تمام انرژي خودم را براي رسيدن به هدفي متمركز كنم به خام گياهخواري رو آوردم و واقعا نتيجه گرفتم .

از اينها گذشته كساني هم كه قصد كم كردن وزن داشته باشند ميتوانند از گروه سبزيجات و ميوه هاي با كالري منفي استفاده كنند.

Negative Calorie Vegetables
مارچوبه چغندر كلم بروكلي سر كلم هويج گل كلم كرفس	كاسني وحشي فلفل قرمز خيار شاهي سير لوبيا سبز	كاهو پياز تربچه اسفناج شلغمپ كدو سبز
Negative Calorie Fruits
سيب Blueberries(تمشك وحشي) طالبي / گرمك Cranberry گريب فروت	Honeydew ليمو انبه پرتقال انبه هندي شفتالو	آناناس تمشك توت فرنگي گوجه فرنگي نارنگي شلغم هندوانه

66

dokhtar-e-iran — Sun, 04 Jan 2009 10:35:18 GMT

مهم این نیست که قشنگ باشی ، قشنگ این است که مهم باشی! حتی برای یک نفر

مهم نیست شیر باشی یا آهو مهم این است با تمام توان شروع به دویدن کنی

1- هنوز گيجم ، بين بودن و هستن. تنها راه درمان را در رفتن يافته ام. شايد اين سه روز كم باشد اما قدم كوچكي است ، براي هميشه رفتن.

2- طاقتم كم شده ، نه من ؛ كه گويا اپيدمي شده اين كم طاقتي. شايد اينهم نوعي بمب باشد. بمبي از نوع ويروسهاي لاعلاج. و من چقدر كم طاقتم

3- ميگه : ايران در حال پيشرفته اما خيلي كند . ميگم : من فقط ركود مي بينم. سكوت ميكنه . حس ميكنم معلمي است كه از بازيگوشي كودكش لذت ميبرد.

4- كمتر از يكماه به شروع امتحانات مونده (خيلي كمتر ) اعتماد به نفسم كذائي هميشگيم را از دست دادم. كلاسهاي زبان را فقط حضور دارم ، اميدي به قبولي ندارم.

5- تصميم گيري بهتر (آري/ نه) يكي از بهترين كتابها است. كتابي به گمانم 200 صفحه اي ، اما نميدانم چرا يكماه است كه به نيمه نميرسد!!!!!!!! بايد تمامش كنم.

6- به اكراه فيلم "آواز گنجشكها" را مي بينم . و چقدر لذت ميبرم از اينكه اين فيلم تا اين حد با تصور من متفاوت است.

7- ......

65

dokhtar-e-iran — Sat, 27 Dec 2008 04:38:18 GMT

هميشه افتخارم اين بود كه تا كنون تصميم اشتباهي نگرفتم ، درحقيقت تا اين لحظه كه پشت اين مانيتور نشستم ، فقط يك تصميم نابخردانه تو زندگيم دارم ، بقيه را با توجه به شرايط فكري ، ذهني و محيطي بهترين راه انتخاب كردم . اما همون يك اشتباه كافي بود تا ديگه بخودم مطمئن نباشم ، سالها از اون اشتباه ميگذره و هيچوقت نفهميدم چرا؟؟؟؟ تا اينكه با دوستي آشنا شدم تا ارتباط كودك درون و اون اشتباه را برام روشن كنه .

برام سخت بود پذيرفتنش ، اما واقعيت داشت . حالا ديگه اون علامت سئوال تو ذهنم نيست ولي از اون روز چند ماهي ميگذره و من موندم و سئوالهاي بيشماري كه هر چه بيشتر پيش ميرم منو بيشتر در درون خودم غرق ميكنه

بدي داستان از اونجائي شروع ميشه كه به اين سئوال پرسيدنها و جستجو براي يافتن جوابها معتاد شدم ، از اين جستجو لذت ميبرم و از طرفي تمام زندگيم دستخوش تغيير شده ، تمركزم را از دست دادم فرقي نمي كنه كتاب درسي باشه يا كتابهاي مورد علاقه ام ، حتي تو محيط كارم تمركز رو نوشته ها ندارم و ذهنم در اولين فرصت فرار ميكنه و ميره به جائي كه دوست داره اين كشفيات جديد برام حس خلسه اي را به ارمغان آورده كه باعث تعطيلي زندگيم شده

64

dokhtar-e-iran — Wed, 24 Dec 2008 04:22:18 GMT

حالا ميدونم اشتباه كردم من عامل موندن نبودم ، تو تنها بهانه بودني

63

dokhtar-e-iran — Sun, 21 Dec 2008 10:15:18 GMT

در يك لحظه دو موضوع (يكي تلفني ، ديگري كتبي) براي يافتن راه حل ارجاع شد. تنها عكس العمل من هنگ كردن بود.

بعد از هنگي الان اينجام و دارم اينها رو مينويسم، ميگن : خانومها در يك لحظه ميتوانند چند كار متفاوت انجام دهند ، اما دقت داشته باشيد دو كار(از نوع فيزيكي) متفاوت نه دو فكر متفاوت

بيچاره مغزم